យុវជននិងគុនខ្មែរ៖ រៀនតាមក្លិបនិងសហគមន៍

ក្លិបសហគមន៍គួរពង្រីកជម្រើសរបស់យុវជន

កម្មវិធីគុនខ្មែរសម្រាប់យុវជនមានតម្លៃបំផុត ពេលជួយឱ្យរៀនជំនាញដោយមិនធ្វើឱ្យអាជីពប្រកួតក្លាយជាតម្លៃនៃការចូលរួម។ លំនឹង ការសម្របចលនា ទំនុកចិត្តក្នុងការរៀន និងការគោរពដៃគូ មានន័យចំពោះកុមារដែលមិនដែលឡើងប្រកួតផងដែរ។ ក្លិបអាចផ្ដល់កន្លែងហាត់ជំនាញទាំងនេះ ប៉ុន្តែការពាក់ស្រោមដៃមិនបង្កើតផលវិជ្ជមានដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ។ គុណភាពបង្រៀន ទំនាក់ទំនងគ្រួសារ នីតិវិធីការពារ និងភាពសមនឹងសាលារៀន កំណត់បទពិសោធន៍ពិត។

នៅបាត់ដំបង KKB ពណ៌នាគំរូហាត់ឥតគិតថ្លៃសម្រាប់ខ្មែរ និងឱកាសចូលរួមដោយមិនប្រកួត។ ការប្ដេជ្ញាចិត្តដែលផ្សាយទាំងនេះជាចំណុចចាប់ផ្ដើមសម្រាប់ពិនិត្យក្លិបសហគមន៍។ វាគួរដាក់ជាមួយភស្តុតាងទូលំទូលាយអំពីការអភិវឌ្ឍយុវជន មិនមែនជំនួសភស្តុតាងនោះ។ ការពន្យល់របស់ក្លិបប្រាប់អ្វីដែលខ្លួនចង់ធ្វើ ខណៈការវាយតម្លៃឯករាជ្យសួរថានរណាចូលរួម ពួកគេមានបទពិសោធន៍យ៉ាងណា និងអត្ថប្រយោជន៍ដែលចង់បានកើតឡើងតាមពេលឬអត់។ ទាំងពីរមានប្រយោជន៍ ពេលរក្សាគោលបំណងខុសគ្នាឱ្យច្បាស់។

ការស្រាវជ្រាវប្រាប់ថាកីឡាអាចផ្ដល់អ្វី

ឱកាសពឹងលើកម្មវិធីដែលនៅជុំវិញសកម្មភាព

ការស្រាវជ្រាវ Getting into the Game របស់ UNICEF ពិនិត្យកម្មវិធីអភិវឌ្ឍតាមកីឡានៅប្រទេសជាច្រើន។ វាពិចារណាទំនាក់ទំនងជាមួយការអប់រំ ការចូលរួមសង្គម សិទ្ធិសម្រេចចិត្ត និងការការពារកុមារ ព្រមទាំងកម្រិតនៃភស្តុតាងដែលមាន។ សេចក្ដីសន្និដ្ឋានជាក់ស្ដែងគឺ កីឡាអាចបង្កើតឱកាសអភិវឌ្ឍ ពេលកម្មវិធីត្រូវបានរចនាដើម្បីសម្រេចវា។ វាមិនបញ្ជាក់ថាក្លិបប្រដាល់ណាមួយធ្វើឱ្យលទ្ធផលសិក្សាល្អ កាត់អំពើហិង្សា ឬប្ដូរឱកាសការងារ ដោយសារតែហៅខ្លួនថាសប្បុរសធម៌ទេ។

គ្រូអាចធ្វើឱ្យការរៀនឃើញច្បាស់ ដោយកំណត់ភារកិច្ចដែលអាចសម្រេច ផ្ដល់មតិយល់បាន និងឱ្យសាកម្ដងទៀតដោយគ្មានការបង្អាប់។ សកម្មភាពអាចជាជំហានជើងដែលគ្រប់គ្រង លំនឹង ឬហាត់ប៉ាវជាមួយគ្នា។ ឱកាសអភិវឌ្ឍមានមួយផ្នែកក្នុងទំនាក់ទំនងនិងវិធីសាស្ត្របង្រៀន មិនត្រឹមចលនាប៉ុណ្ណោះ។ បើម៉ោងហាត់មានការគំរាម ការរើសចេញ ឬបង្ខំឱ្យបន្តទោះឈឺ មិនអាចសន្មតតម្លៃសង្គមពីកេរ្តិ៍ឈ្មោះកីឡាថាមានវិន័យបានទេ។

មើលលទ្ធផលឱ្យហួសពីជើងឯក

ការវាយតម្លៃអាចសួរថាអ្នកចូលរួមមកទៀងទាត់ រីករាយ មានអារម្មណ៍អាចនិយាយ និងបន្តសិក្សាឬអត់។ វាក៏អាចពិនិត្យថាក្មេងស្រីនិងប្រុសចូលដល់ស្មើគ្នាឬទេ និងកុមារដែលមានសមត្ថភាពខុសៗអាចរកទម្រង់ចូលរួមសមស្របបានឬទេ។ សំណួរទាំងនេះមិនបន្ថយមហិច្ឆតាកីឡាឡើយ។ វាធ្វើឱ្យទទួលស្គាល់ការរីកចម្រើនរបស់អ្នកចង់បានសុខភាព មិត្តភាព ឬការរៀន រួមនឹងអ្នកដែលអាចជ្រើសផ្លូវប្រកួតពេលក្រោយក្រោមលក្ខខណ្ឌសមស្រប។

ការងារ UNICEF ក៏កំណត់ថាកីឡាអាចមានហានិភ័យនិងឱកាសចំពោះការការពារកុមារ។ បរិយាកាសរួសរាយមានតម្លៃ ប៉ុន្តែមិនមែនប្រព័ន្ធការពារពេញលេញ។ យុវជនត្រូវការផ្លូវច្បាស់សម្រាប់លើកកង្វល់ មនុស្សធំត្រូវយល់ទំនួលខុសត្រូវ និងអង្គការត្រូវមានចម្លើយពេលអាកប្បកិរិយាមិនដល់ស្តង់ដារ។ ក្លិបគួរអាចពិភាក្សារបៀបទាំងនេះជាក់ស្ដែង ជំនួសការស្នើឱ្យគ្រួសារទុកចិត្តទាំងស្រុងលើភាពទាក់ទាញរបស់គ្រូ។

ការអប់រំត្រូវនៅក្នុងការរៀបចំផែនការ

UNICEF Cambodia ចាត់ការចូលរៀននិងការរៀនដែលមានប្រសិទ្ធភាពជាអាទិភាព។ សម្រាប់កម្មវិធីកីឡាសហគមន៍ នេះមានន័យថាត្រូវរៀបចំការចូលរួមជុំវិញសាលា មិនមែនមើលសាលាជាឧបសគ្គនៃការហាត់។ គ្រួសារនិងគ្រូអាចពិភាក្សាពេលធ្វើដំណើរ កិច្ចការផ្ទះ ការប្រឡង និងការសម្រាក មុនព្រមព្រៀងកាលវិភាគ។ យុវជនគួរអាចបន្ថយការមកក្នុងពេលសិក្សាតឹង ដោយមិនបាត់កន្លែងក្នុងក្រុម ឬត្រូវចោទថាមិនប្ដេជ្ញាចិត្ត។

សេចក្ដីព្រមព្រៀងរបស់ IOC ស្ដីពីការអភិវឌ្ឍអត្តពលិកវ័យក្មេង ក៏សង្កត់បរិស្ថានទូលំទូលាយ ភាពខុសគ្នាបុគ្គល និងតុល្យភាពរវាងកីឡានិងជីវិត។ ឯកសារនេះមិនមែនការអនុញ្ញាតវេជ្ជសាស្ត្រសម្រាប់កុមារប្រកួតកីឡាប្រយុទ្ធទេ។ ប៉ុន្តែវាគាំទ្រវិធីដែលមិនចាត់ទុកកុមារជាកីឡាករអាជីពពេញវ័យដែលមានរាងតូច។ ល្បឿនរៀន ការលូតលាស់ និងការលើកទឹកចិត្តខុសគ្នា។ ផែនការហាត់ត្រូវអាចកែប្រែ និងគិតបទពិសោធន៍របស់កុមារជាមួយគោលដៅគ្រូ។

ការបង្រៀនជំនាញមិនចាំបាច់ទាមទារប៉ះទង្គិចខ្លាំង

ជំហានអភិវឌ្ឍដែលរក្សាជម្រើសឱ្យឃើញ

ការចាប់ផ្ដើមគុនខ្មែរអាចផ្ដោតលើជំហរ ចលនា ការសម្របរាងកាយ និងការងារជាមួយឧបករណ៍ដែលគ្រប់គ្រង។ វាអនុញ្ញាតឱ្យគ្រូពន្យល់ចម្ងាយ លំនឹង និងការត្រឡប់ទៅទីតាំងមានស្ថិរភាព ដោយមិនយកការប្ដូរក្បាច់ដែលបង្ករបួសជារង្វាស់រីកចម្រើន។ លំហាត់ត្រូវសមនឹងអ្នកចូលរួម និងមានការត្រួតពិនិត្យ។ នេះជាគោលការណ៍រចនាកម្មវិធី មិនមែនការណែនាំឱ្យហាត់តាមដោយគ្មានគ្រូ ឬអះអាងថាឧបករណ៍លុបហានិភ័យទាំងអស់។

ការប្រកួតគួរជាការពិភាក្សាដាច់ដោយឡែកដែលមានតម្រូវការផ្ទាល់។ វាមិនមែនលទ្ធផលចាំបាច់សម្រាប់អ្នកគ្រប់រូបដែលចូលក្លិប។ ឪពុកម្ដាយ អាណាព្យាបាល និងយុវជនត្រូវមានព័ត៌មានច្បាស់ពីអ្វីដែលម៉ោងហាត់រួមបញ្ចូល។ ការយល់ព្រមមិនគួរត្រូវកាត់មកត្រឹមហត្ថលេខាមួយ ដែលធ្វើឱ្យភាពមិនស្រួលក្រោយមកគ្មានតម្លៃ។ អ្នកបដិសេធការប៉ះទង្គិច ឬសុំសកម្មភាពផ្សេងត្រូវបានស្ដាប់។ ភាពរីករាយ សេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ និងសមត្ថភាពបញ្ឈប់ ជាផ្នែកនៃបរិយាកាសរៀនដែលអាចជឿទុកចិត្ត។

ការសម្រាកនិងការស្ដារកម្លាំងជាផ្នែកនៃការចូលរួម

គុណភាពហាត់ក៏ពឹងលើអ្វីកើតរវាងម៉ោង។ ការធ្វើដំណើរ ការសិក្សា សកម្មភាពផ្សេង និងភារកិច្ចគ្រួសារ ប្រើទាំងពេលនិងកម្លាំង។ កាលវិភាគដែលមើលថាសមលើក្រដាស អាចនឿយហត់ក្នុងការអនុវត្ត។ គ្រូអាចសួរថាអ្នកហាត់ទប់ទល់យ៉ាងណា និងកែបន្ទុក ខណៈបញ្ហាសុខភាពត្រូវការអ្នកជំនាញសមស្រប។ កាលវិភាគមមាញឹក ឬការបង្ហាញភាពរឹងមាំ មិនបញ្ជាក់ថាកុមារត្រៀមទទួលសកម្មភាពខ្លាំងជាងទេ។

អ្វីដែល KKB និយាយអំពីគំរូសហគមន៍

ទំព័រហាត់និងបរិច្ចាគរបស់ KKB ពណ៌នាការហាត់ឥតគិតថ្លៃសម្រាប់ខ្មែរ ការចូលរួមមិនប្រកួត និងការមិនកាត់ភាគរយតម្លៃខ្លួនអ្នកប្រដាល់។ វាក៏បញ្ជាក់តម្រូវការដំណើរការ ដូចជា ឧបករណ៍ ថែទាំ គ្រូ និងទឹកភ្លើង។ ព័ត៌មានទាំងនេះជួយអ្នកគាំទ្រយល់ថាវាជាសកម្មភាពបន្ត មិនមែនព្រឹត្តិការណ៍វីរភាពតែមួយ។ នេះជាសេចក្ដីថ្លែងរបស់ក្លិបដែលបានពិនិត្យសម្រាប់អត្ថបទ មិនមែនភស្តុតាងថាអ្នកចូលរួមគ្រប់រូបមានលទ្ធផលដូចគ្នា។

សម្រាប់អ្នកបរិច្ចាគ សំណួរជាក់លាក់មានប្រយោជន៍ជាងសន្យាទូលំទូលាយថាប្ដូរជីវិត។ ការរួមចំណែកអាចប្ដូរឧបករណ៍ចាស់ គាំទ្រម៉ោងហាត់ ឬទូទាត់ចំណាយដែលមានបញ្ជាក់។ ក្លិបអាចពន្យល់គោលបំណង រក្សាកំណត់សាមញ្ញ និងរាយការណ៍អ្វីដែលបានផ្ដល់។ រឿងផ្ទាល់ខ្លួនអាចបន្ថែមបរិបទពេលមានការយល់ព្រមដែលយល់ព័ត៌មាន ប៉ុន្តែកុមារមិនជំពាក់អ្នកគាំទ្រនូវរឿងលំបាកឯកជន ដើម្បីទទួលសិទ្ធិហាត់ឡើយ។

សំណួរជាក់ស្ដែងសម្រាប់គ្រួសារ គ្រូ និងអ្នកគាំទ្រ

សំណួរទាំងនេះអាចឆ្លើយដោយមិនផលិតរឿងជោគជ័យស្រស់ស្អាត។ វាលើកទឹកចិត្តទំនួលខុសត្រូវធម្មតា៖ គ្រួសារដឹងអ្នកទាក់ទង គ្រូយល់ការរំពឹង និងអ្នកគាំទ្រអាចតាមដានធនធាន។ ភាពផ្លូវការគួរសមនឹងអង្គការ ប៉ុន្តែថវិកាតិចមិនលុបតម្រូវការគោរព ឬការឆ្លើយតបច្បាស់ចំពោះកង្វល់កុមារ។

រៀនពីកម្មវិធីផ្សេងដោយមិនយកលទ្ធផលរបស់គេមកអះអាង

អង្គការកម្ពុជាដែលធ្វើកីឡាផ្សេង បង្ហាញរបៀបភ្ជាប់សកម្មភាពរាងកាយទៅការអប់រំនិងការចូលរួម។ ISF Cambodia ពណ៌នាកម្មវិធីបាល់ទាត់ដែលមានគោលដៅរៀនទូលំទូលាយ ខណៈ Kids Play International បង្ហាញការងារជាមួយសាលានិងគ្រូស្រីប្រុសក្នុងកម្មវិធីកម្ពុជា។ សេចក្ដីពណ៌នាអាចផ្ដល់គំនិតរចនាកម្មវិធី។ វាមិនមែនភស្តុតាងថាក្លិបប្រដាល់មានដៃគូ មេរៀន ទំហំ ឬលទ្ធផលដូចគ្នា ហើយអត្ថបទនេះមិនបញ្ជាក់ថាពួកគេភ្ជាប់ជាមួយ KKB ទេ។

សំណួរដែលអាចយកទៅប្រើគឺ គោលបំណងក្លាយជាទម្លាប់ធ្វើម្ដងហើយម្ដងទៀតយ៉ាងណា។ បើកម្មវិធីឱ្យតម្លៃការចូលរួម តើនរណាអាចមក ហើយនៅមានឧបសគ្គអ្វី? បើគាំទ្រការអប់រំ តើកាលវិភាគឆ្លើយតបពេលប្រឡងយ៉ាងណា? បើនិយាយពីការគោរព តើមនុស្សធំត្រូវទទួលខុសត្រូវតាមស្តង់ដារនោះយ៉ាងណា? ចម្លើយទាំងនេះមានខ្លឹមសារជាងខ្ចីពាក្យផលប៉ះពាល់សង្គមពីអង្គការផ្សេង។

វាស់ការរីកចម្រើនជាមួយអ្នកចូលរួម មិននិយាយអំពីពួកគេតែម្ខាង

• អញ្ជើញយុវជនប្រាប់អ្វីដែលចូលចិត្ត អ្វីពិបាក និងអ្វីដែលចង់កែ។
• កត់ការចូលរួមដោយការពារឯកជនភាព និងមិនបម្លែងព័ត៌មានរសើបទៅជាសម្ភារៈផ្សព្វផ្សាយ។
• ពិនិត្យវត្តមានជាមួយសាលា ការធ្វើដំណើរ និងស្ថានភាពគ្រួសារ មុនសន្មតថាខ្វះទឹកចិត្ត។
• បែងចែកសកម្មភាពពីលទ្ធផលដែលបានបង្ហាញ និងពន្យល់របៀបវាយតម្លៃនីមួយៗ។
• ឱ្យអ្នកមិនប្រកួតនៅមានកន្លែងក្នុងរឿងក្លិប រួមទាំងអ្នកជ្រើសកីឡាផ្សេង ឬចាកចេញ។

អ្នកអានអាចស្វែងយល់ ព័ត៌មានហ្វឹកហាត់ KKB បញ្ជីក្លិប និង ទំព័រតម្លាភាពបរិច្ចាគ ដើម្បីបន្តសំណួរជាក់ស្ដែងទាំងនេះ។ ក្លិបសហគមន៍ល្អផ្ដល់កន្លែងឱ្យយុវជនរៀននិងជ្រើសរើស។ ការរួមចំណែករយៈពេលវែងអាចយល់តាមគុណភាពឱកាស ការយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងដំណើរការ និងភស្តុតាងដែលព្រមចែករំលែក ជាជាងសន្យាថាប្រដាល់តែមួយអាចដោះស្រាយរាល់ការលំបាកក្នុងជីវិតកុមារ។