វចនានុក្រមគុនខ្មែរជាក់ស្តែងសម្រាប់ហាត់និងទស្សនា

ពាក្យដែលមានប្រយោជន៍ត្រូវភ្ជាប់នឹងសកម្មភាព

វចនានុក្រមប្រដាល់ល្អជួយឱ្យភ្ញៀវយល់ការបង្ហាញ អ្នកអត្ថាធិប្បាយពណ៌នាការប្តូរក្បាច់ និងអ្នកបកប្រែបែងចែកគ្រូពីអាជ្ញាកណ្តាល។ វាមិនគួរបង្កើតពាក្យដែលអះអាងថាផ្លូវការ ដោយលាយពាក្យពីក្បាច់គុនប្រទេសជិតខាងទេ។ អត្ថបទនេះបែងចែកពាក្យខ្មែរដែលមានក្នុងឯកសារសាធារណៈពីពាក្យបង្វឹកអន្តរជាតិនៅក្នុងវចនានុក្រម KKB។ ការសរសេរជាអក្សរឡាតាំងគ្រាន់តែជាជំនួយប្រហាក់ប្រហែល។ សំឡេងគ្រូផ្ទាល់នៅតែសំខាន់ជាងការស្មានតាមអក្សរ។

អ្នកនិពន្ធអាចសរសេរសំឡេងខ្មែរខុសគ្នា ហើយអក្សរដូចគ្នាអាចធ្វើឱ្យអ្នកអានភាសាបារាំង អេស្ប៉ាញ ឬអង់គ្លេសបញ្ចេញសំឡេងខុសគ្នា។ សូមស្តាប់ពាក្យយឺតៗហើយភ្ជាប់វាជាមួយចលនា។ ការសរសេរខាងក្រោមមិនអះអាងថាសហព័ន្ធបានអនុម័តប្រព័ន្ធអានតែមួយទេ។ ឈ្មោះអវយវៈក៏មិនអាចបញ្ជាក់ថាគ្រប់គោលដៅនិងគ្រប់ក្បាច់ត្រូវបានអនុញ្ញាតក្នុងគ្រប់កម្មវិធីដែរ។

ពាក្យមូលដ្ឋានសម្រាប់ក្លឹបនិងសង្វៀន

ជួរបញ្ចេញសំឡេងនេះមិនមែនជាសញ្ញាសូរសាស្ត្រលម្អិតទេ។ ពាក្យជង្គង់ខុសពីការពណ៌នាជង្គង់ត្រង់ ជង្គង់កោង ឬក្បាច់បន្តជាក់លាក់។ ការសួរទិសដៅចលនាជួយកុំឱ្យបញ្ជីពាក្យខ្លីក្លាយជាការណែនាំបច្ចេកទេសមិនច្បាស់។ អ្នកហាត់គួរមើលគ្រូហើយសាកធ្វើយឺតៗមុនបង្កើនល្បឿន។

ពណ៌នាកណ្តាប់ដៃតាមខាងនិងផ្លូវចលនា

ក្នុងការបង្វឹកអន្តរជាតិ គេបែងចែកកណ្តាប់ដៃត្រង់ខាងមុខ កណ្តាប់ដៃត្រង់ខាងក្រោយ កណ្តាប់ដៃកោង និងកណ្តាប់ដៃឡើងលើ។ ពាក្យទាំងនេះបង្ហាញរាងចលនា ដោយមិនអះអាងថាក្លឹបទាំងអស់ហៅជាអង់គ្លេសដូចគ្នា។ ខាងមុខនិងខាងក្រោយអាស្រ័យលើជំហរ។ ដូច្នេះគ្រូត្រូវបញ្ជាក់ជើងណានៅមុខ មុនឱ្យសិស្សធ្វើតាមលំដាប់ក្បាច់។

បែងចែកចលនាពីគោលបំណង

កណ្តាប់ដៃត្រង់អាចប្រើស្ទាបចម្ងាយ រាំងការចូល ឬបញ្ចប់លំដាប់ក្បាច់។ គោលបំណងទាំងនេះមិនមែនជាការធានាពិន្ទុផ្សេងៗគ្នាទេ។ ការវាយតបសំដៅលើការឆ្លើយតបនឹងសកម្មភាពគូប្រកួត មិនមែនជាកណ្តាប់ដៃពិសេសតែមួយ។ ការពណ៌នាចលនា គោលដៅ និងស្ថានភាពផ្តល់ព័ត៌មានច្បាស់ជាងការហៅគ្រប់ក្បាច់ថាខ្លាំង។

ជើង កែង និងជង្គង់ត្រូវការទិសដៅច្បាស់

សម្រាប់ជើង សួរថាធាក់ទៅមុខឬទាត់បង្វិលកាត់គោលដៅ។ សម្រាប់កែង បញ្ជាក់ថាកាត់ផ្តេក ទ្រេត ឬឡើងលើ។ សម្រាប់ជង្គង់ បែងចែកពេលដើរសេរីនិងពេលចាប់គ្នាជិត។ ការពន្យល់ទាំងនេះមានប្រយោជន៍ជាងឈ្មោះគួរឱ្យរំភើបសម្រាប់ក្បាច់ពិបាក។ ការបង្ហាញលើផ្ទាំងសមស្របក្រោមការមើលថែអាចបង្រៀនផ្លូវចលនា ដោយមិនឱ្យសិស្សសាកលើក្បាលឬសន្លាក់ដៃគូ។

វចនានុក្រមអង់គ្លេសរបស់ KKB ប្រើពាក្យដែលគេស្គាល់ក្នុងក្លឹបអន្តរជាតិ ដូចជា teep សម្រាប់ធាក់ទប់ចម្ងាយ។ អាចស្គាល់ពាក្យនេះសម្រាប់ធ្វើការជាមួយគ្រូ ប៉ុន្តែមិនគួរហៅវាថាជាឈ្មោះខ្មែរផ្លូវការតែមួយឡើយ។ ការបកប្រែត្រូវរក្សាន័យលំហាត់ និងទទួលស្គាល់ថាគ្រូមូលដ្ឋានអាចប្រើពាក្យផ្សេង។

ការផ្លាស់ទី ការពារ និងចាប់គ្នាជិត

ជំហរជាទីតាំងជើងនិងរាងកាយមុនចាប់ផ្តើមផ្លាស់ទី។ ការដាក់ដៃការពារជួយគ្រប់គ្រងទីធ្លា។ ចម្ងាយជាចន្លោះរវាងអ្នកទាំងពីរ។ ការបង្វិលជើងប្តូរទិស ខណៈការដកចេញចាកពីការប្តូរក្បាច់ ហើយការតាំងឡើងវិញស្តារទីតាំងដែលអាចបន្តបាន។ ពាក្យទាំងនេះមិនធានាសុវត្ថិភាពដោយខ្លួនឯងទេ ត្រូវរៀនចលនាជាក់ស្តែង។

ការបាំងទទួលក្បាច់លើផ្នែកការពារ ការប៉ាត់ប្តូរទិសកណ្តាប់ដៃ ហើយការលើកកំភួនជើងអាចប្រើទប់ការទាត់។ ការចាប់គ្នាជិតពាក់ព័ន្ធនឹងជំហរ ដៃ និងលំនឹង មិនត្រឹមជង្គង់ទេ។ កុំបកប្រែគ្រប់ការចាប់ថាជាការបោក ឬសន្មតថាចាប់ជើងបានហើយអាចធ្វើក្បាច់បន្ទាប់គ្រប់បែប។ ត្រូវអនុវត្តតាមច្បាប់កម្មវិធី។

ពាក្យហាត់ខុសពីបទបញ្ជាអាជ្ញាកណ្តាល

វាយស្រមោលជាការហាត់ដោយមិនវាយដៃគូ។ ដាល់ផ្ទាំងត្រូវមានគ្រូឬដៃគូដែលចេះកាន់។ លំហាត់សហការកំណត់តួនាទីឱ្យរៀនចំណុចមួយ។ ការប្រកួតសាកត្រូវមានការយល់ព្រមអំពីការប៉ះនិងការមើលថែ។ ការហៅទាំងអស់ថាប្រកួតធ្វើឱ្យភ្ញៀវមិនយល់ថាត្រូវចូលរួមអ្វី។

កុំស្មានបទបញ្ជាពេលប្រកួត

អត្ថបទនេះមិនបញ្ជាក់បញ្ជីបញ្ជាផ្លូវការសម្រាប់គ្រប់កម្មវិធីគុនខ្មែរទេ។ អ្នកប្រដាល់និងគ្រូត្រូវស្តាប់ការណែនាំពិតរបស់កម្មវិធី អំពីឈប់ បំបែក និងចាប់ផ្តើមឡើងវិញ។ ពាក្យដែលធ្លាប់ស្តាប់ក្នុងកីឡាឬប្រទេសផ្សេងមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយ។ នៅក្លឹបត្រូវព្រមព្រៀងសញ្ញាឈប់ជាមុន។

• រៀនពាក្យជាមួយចលនាដែលគ្រូបង្ហាញ។
• បញ្ជាក់ខាងមុខនិងខាងក្រោយមុនហាត់។
• បំបែកពាក្យបង្វឹកពីច្បាប់ការប្រកួត។
• សួរឡើងវិញបើសញ្ញាឈប់ឬចាប់ផ្តើមមិនច្បាស់។

ប្រើវចនានុក្រមជាមួយវីដេអូ

វីដេអូល្អអាចបង្ហាញពាក្យ ចលនាយឺត និងការត្រឡប់ជំហរ ព្រមទាំងចំណងជើងរងដែលត្រូវនឹងអ្វីឃើញ។ រក្សាការសរសេរដូចគ្នាក្នុងចំណងជើងនិងអត្ថបទ ហើយកត់ទម្រង់ផ្សេងដែលមានប្រភពដោយឡែក។ គោលបំណងគឺការយល់រួម ដោយរក្សាបរិបទវប្បធម៌និងមិនបង្កើតសិទ្ធិអំណាចដែលមិនមាន។