ការពារគុនខ្មែរ៖ បង្វែរកណ្ដាប់ដៃ បាំងទាត់ និងតបវិញ

ការពារដើម្បីនៅអាចជ្រើសរើសបាន

គេចពីអាវុធមួយគ្រាន់តែជាផ្នែកនៃការងារ។ ការពារគុនខ្មែរល្អរក្សាលំនឹង ការមើលដៃគូ និងសមត្ថភាពចេញឬតបវិញ។ បើគេចបានប៉ុន្តែបញ្ចប់ដោយជើងឆ្លងគ្នា បែរខ្នង ឬដៃទាំងពីរឆ្ងាយពីការការពារ ការប្ដូរអាវុធបន្ទាប់អាចពិបាកជាងមុន។ ត្រូវហាត់លំដាប់ពេញ៖ ស្គាល់ការវាយ ការពារ រៀបទីតាំងឡើងវិញ និងជ្រើសសកម្មភាពបន្ទាប់។

លំហាត់ខាងក្រោមជាឧទាហរណ៍សម្រាប់កីឡាដែលដៃគូយល់ព្រម និងមានគ្រូមើល។ ចាប់ផ្ដើមពីសកម្មភាពដឹងមុននិងប៉ះស្រាល រួចបន្ថែមការសម្រេចម្ដងបន្តិច។ វាមិនមែនវិធីសម្រាប់ជម្លោះក្រៅកន្លែងហាត់ ឬការធានាថាគ្មានរបួសទេ។ គ្រូមានបទពិសោធន៍ត្រូវកែតាមអាយុ កម្រិត ឧបករណ៍ និងច្បាប់កម្មវិធី។ អ្នកថ្មីអាចរៀនច្រើនតាមចលនានិងប៉ាវដោយមិនទទួលការប៉ះក្បាល។

ចាប់ផ្ដើមពីជំហរ ភ្នែក និងចម្ងាយសមស្រប

ឱ្យកីឡាករដើរមុខ ថយក្រោយ និងចំហៀង ដោយអាចឈប់នៅជំហរដែលប្រើការបាន។ ជំហរពិតអាចខុសតាមមនុស្ស ប៉ុន្តែជើងគួរគាំទ្រសកម្មភាពបន្ទាប់ មិនជំពាក់គ្នា។ ភ្នែកត្រូវអាចអានរាងកាយខាងលើនិងចលនាដៃគូ មិនមើលតែស្រោមដៃមួយរហូតភ្លេចអ្វីផ្សេង។ ដៃការពារនៅប្រើបានពេលផ្លាស់ទី។

ចាប់ផ្ដើមក្រៅចម្ងាយប៉ះ។ ដៃគូម្នាក់ចូលយឺតៗ ខណៈម្នាក់ទៀតរក្សាចន្លោះដែលបានព្រមព្រៀង រួចទាំងពីរចាប់ផ្ដើមវិញ។ ដំបូងមិនត្រូវការវាយទេ។ គ្រូមើលថាអ្នកការពារថយជំហានវែងមិនគ្រប់គ្រង ឬអាចកែចម្ងាយតាមជំហានតូច។ ប្ដូរទិសតែពេលទាំងពីរយល់។ វាបង្រៀនថាចម្ងាយអាចគ្រប់គ្រងមុនត្រូវបាំងអាវុធ។

ឱ្យការចេញមានគោលដៅ

សញ្ញាលើកម្រាលអាចធ្វើឱ្យលំហាត់ច្បាស់។ ក្រោយការចូលសាកល្បង អ្នកការពារផ្លាស់ទៅចំហៀងទំនេរ និងរៀបជំហរវិញ ដោយមិនឆ្លងកាត់ទីហាត់របស់គូផ្សេង។ គោលដៅមិនមែនដើរជុំគ្មានទីបញ្ចប់។ ត្រូវស្គាល់ផ្លូវចេញដែលប្រើបាន និងរក្សាការយកចិត្តទុកដាក់។ នៅជិតខ្សែឬជញ្ជាំង ហាត់ការសម្រេចដូចគ្នាយឺតៗដោយទុកទីគ្រប់គ្រាន់កុំឱ្យបុកគ្នា។

បង្វែរកណ្ដាប់ដៃតូចៗដោយមិនដេញតាមដៃ

ការបង្វែរប្ដូរទិសកណ្ដាប់ដៃត្រង់ មិនមែនឆ្លើយគ្រប់ការវាយដោយចលនាធំ។ ចាប់ផ្ដើមឱ្យដៃគូបង្ហាញដៃមុខយឺតៗតាមកិច្ចព្រមព្រៀង ទៅគោលដៅសុវត្ថិភាពឬស្រោមដៃ។ អ្នកការពារបង្វែរខ្លី ហើយយកដៃត្រឡប់ទីតាំងប្រើបាន។ ដៃម្ខាងទៀតនៅត្រៀម។ គ្រូគួរឈប់លំហាត់បើអ្នកការពារចាប់ផ្ដើមដេញតាមស្រោមដៃដែលកំពុងដកចេញ។

សម្ភារៈគ្រូរបស់ England Boxing បែងចែកការពារដោយដៃ ដងខ្លួន និងជើង។ ក្របខណ្ឌនេះជួយរៀបលំហាត់ ប៉ុន្តែគុនខ្មែរមានអាវុធដែលលំហាត់ប្រដាល់ដៃមិនមាន។ ការលូកដៃវែងអាចបើកឱកាសឱ្យទាត់ ជង្គង់ ឬកែង។ មិនត្រូវបង្រៀនការបង្វែរជាចម្លើយស្វ័យប្រវត្តិចំពោះគ្រប់ការវាយទេ។ វាជាជម្រើសសម្រាប់ទិសនិងចម្ងាយសមស្រប ដោយគិតពីច្បាប់ទាំងមូល។

លំហាត់បង្វែរនិងរៀបជំហរ

ព្រមព្រៀងថាអ្នកវាយបង្ហាញតែកណ្ដាប់ដៃត្រង់មួយដោយគ្រប់គ្រង។ អ្នកការពារបង្វែរ ឈប់ខ្លីនៅជំហរ និងពិនិត្យលំនឹង មុនទាំងពីរចាប់ផ្ដើមម្ដងទៀត។ ពេលធ្វើបានជាប់លាប់ អ្នកវាយអាចខ្លះដើរចូលតែមិនវាយ ដើម្បីឱ្យអ្នកការពារមិនឆ្លើយតបឥតប្រយោជន៍។ បន្ថែមការតបស្រាលទៅប៉ាវតែក្រោយការពារដំបូងនៅតូច។ ភាពច្បាស់និងការទប់កម្លាំងជាមាត្រដ្ឋាន មិនមែនសំឡេងប៉ះខ្លាំង។

បាំងទាត់ដោយលំនឹងនិងកម្រិតប៉ះសមស្រប

ការលើកជើងបាំងទាត់ជាជំនាញដែលរៀន មិនមែនការប្រកួតថាកំភួនជើងអ្នកណាទ្រាំឈឺជាង។ ដំបូងគ្មានការប៉ះ៖ លើកជើងដែលត្រូវប្រើតាមគ្រូណែនាំ រក្សាដៃត្រៀម ហើយដាក់ជើងវិញក្នុងជំហរមានលំនឹង។ ជើងទ្រនិងដងខ្លួនត្រូវអាចត្រឡប់ដោយមិនលោតច្របូកច្របល់ឬដួលទៅដៃគូ។ គ្រូអាចកែចម្ងាយនិងតម្រឹមតាមបុគ្គល។

ពេលបន្ថែមដៃគូ ប្រើការពារសមស្រប និងការប៉ះស្រាលដែលដឹងមុន។ អ្នកវាយផ្ដល់ទិសទាត់ដែលបានព្រមព្រៀងក្នុងល្បឿនគ្រប់គ្រង។ អ្នកការពារបាំងហើយរៀបជំហរមុនដងបន្ទាប់។ កុំយកការបុកកំភួនជើងខ្លាំងជាវិធីហាត់ភាពរឹង។ បើមានឈឺឬបញ្ហាសន្លាក់ ត្រូវឈប់និងវាយតម្លៃឱ្យត្រឹមត្រូវ។ ឧបករណ៍ការពារមិនជាហេតុឱ្យបង្កើនកម្លាំងលើសកិច្ចព្រមព្រៀង។

ពីខាងដែលដឹងមុន ទៅជម្រើសពីរ ត្រូវធ្វើតែក្រោយអ្នកការពារត្រឡប់ជំហរបានល្អ។ ឧទាហរណ៍ ដៃគូអាចទាត់ឬដើរមួយជំហានមិនប៉ះ ដើម្បីឱ្យត្រូវស្គាល់សញ្ញា ជំនួសលើកជើងដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ គ្រូបែងចែកការបាំងដែលយល់ពីការទាយដែលចៃដន្យប៉ះអាវុធ។ គោលដៅគឺសញ្ញាអានបាន ចម្លើយមានលំនឹង និងការត្រឡប់គ្រប់គ្រង។

ចលនាដងខ្លួនត្រូវសមនឹងអាវុធផ្សេង

ការគេចនិងប្ដូរកម្ពស់អាចមានប្រយោជន៍ ប៉ុន្តែចលនាយកពីប្រដាល់ដៃត្រូវកែសម្រាប់កីឡាដែលអាចមានជង្គង់និងកែង។ កុំបង្រៀនការឱនមុខជ្រៅជាវិធីគេចគ្រប់ស្ថានភាព។ ចាប់ផ្ដើមផ្លាស់តូចចេញពីទិសកណ្ដាប់ដៃដែលបានព្រមព្រៀង ភ្នែកនៅមើលដៃគូ និងជើងអាចគាំទ្រការចេញ។ គ្រូត្រូវបង្ហាញថាអាវុធដែលអាចមកប្រែប្រួលតាមចម្ងាយ។

នៅចម្ងាយកៀក ជំហរនិងការយល់ស្ថានភាពកាន់តែសំខាន់។ ប្រើលំហាត់ចាប់កៀកដាច់ដោយឡែកដែលគ្រប់គ្រង ដើម្បីហាត់ឈរត្រង់ ស្គាល់សម្ពាធ និងឆ្លើយសញ្ញាឈប់របស់គ្រូ។ កុំបន្ថែមជង្គង់ខ្លាំង កែង ឬការផ្ដួលគ្មានការគ្រប់គ្រងពេលរៀនការពារថ្មី។ ការចាប់ ការបោសជើង និងអាវុធកៀកត្រូវពិនិត្យតាមច្បាប់កម្មវិធី មិនសន្មតពីវីដេអូពិសេស។

បង្កើតការតបពីការពារដែលជោគជ័យ

ការតបគួរឆ្លើយឱកាសដែលកីឡាករមើលឃើញពិត។ មិនចាំបាច់តបរាល់ពេលបាំងទេ។ ដំបូងហាត់ការពារនិងរៀបជំហរតែប៉ុណ្ណោះ រួចបន្ថែមប៉ះស្រាលទៅប៉ាវឬគោលដៅដងខ្លួនដែលព្រមព្រៀង ពេលគ្រូយល់ថារួចរាល់។ ការតបមិនគួរធ្វើឱ្យបាត់លំនឹង ឬដេញដៃគូដែលចេញផុតចម្ងាយរួច។ ខ្លះការត្រឡប់ជំហរវិញជាជម្រើសត្រឹមត្រូវ។

ប្រើការតបដែលស្គាល់មួយក្នុងពេលមួយ។ បង្វែរហើយវាយត្រង់ស្រាលទៅប៉ាវ ឬបាំងទាត់ហើយដើរមានលំនឹងទៅមុំទំនេរ អាចបង្រៀនការភ្ជាប់ដោយមិនប្រណាំង។ ឧទាហរណ៍ទីពីរជាការប្ដូរទីតាំង មិនមែនអាវុធ ហើយភាពខុសនេះមានប្រយោជន៍។ ការពារអាចបង្កើតទីតាំងល្អជាង និងឱកាសវាយផង។

បន្ថែមជម្រើសដោយរក្សាការសហការ

លំហាត់ដឹងមុនជួយបង្កើតចលនា ប៉ុន្តែកីឡាករត្រូវរៀនអានស្ថានភាពប្រែប្រួល។ បន្ថែមតែអថេរមួយម្ដង៖ ពេលចាប់ផ្ដើម ចម្ងាយដំបូង ឬជម្រើសសកម្មភាពពីរ។ កុំបង្កើនល្បឿន កម្លាំងប៉ះ និងចំនួនអាវុធក្នុងពេលតែមួយ។ ឱ្យដៃគូទាំងពីរពន្យល់ច្បាប់លំហាត់មុនចាប់ផ្ដើមវិញ។ ការយល់ច្រឡំជាមូលហេតុបញ្ជាក់ មិនជាឱកាសចាប់ដៃគូដោយភ្ញាក់ផ្អើល។

ការហាត់ប្រកួតមានប្រធានបទអាចវាស់ជោគជ័យតាមការពារត្រឹមត្រូវនិងការចេញមានលំនឹង ដោយអនុញ្ញាតអាវុធចំនួនតិច។ គ្រូអាចឈប់សួរថាអ្នកការពារសង្កេតឃើញអ្វី។ រក្សាការសហការទោះមានការប្រកួតប្រជែង។ ការផ្គូផ្គង ការមើល និងសញ្ញាឈប់ច្បាស់នៅតែសំខាន់។ ការឱ្យដៃគូខឹងប្ដូរលំហាត់ទៅជាការប្រកួតគ្មានការគ្រប់គ្រងមិនជួយការរៀនឡើយ។

ស្គាល់ភាពហត់និងការពារបរិយាកាសរៀន

ពេលការយកចិត្តទុកដាក់និងការគ្រប់គ្រងធ្លាក់ ត្រូវបន្ថយឬឈប់។ ដៃធ្លាក់ញឹកញាប់ បែរខ្នង ឬបាត់លំនឹងផ្ដល់ព័ត៌មានអំពីវគ្គបច្ចុប្បន្ន។ វាមិនមែនហេតុឱ្យដៃគូវាយខ្លាំងជាង។ អាន មគ្គុទ្ទេសក៍ត្រៀមប្រកួត បើការសម្រាកឬតារាងធ្វើឱ្យគុណភាពហាត់ធ្លាក់ជាញឹកញាប់។

មួកការពារ ស្រោមដៃ និងប្រដាប់ការពារកំភួនជើងមានតួនាទីផ្សេងៗ ប៉ុន្តែគ្មានអ្វីធ្វើឱ្យការប៉ះក្បាលគ្មានគ្រោះថ្នាក់។ បើសង្ស័យខួរក្បាលរងរបួស ត្រូវដកកីឡាករពីការប៉ះនិងទៅពិនិត្យពេទ្យ ដោយមិនត្រឡប់ថ្ងៃដដែល។ អ្នកដែលមើលទៅឈ្នះក៏អាចមានរោគសញ្ញា។ គោរពដំបូន្មានជំនាញនិងការផ្អាក មិនប្រើការវាយប៉ាវបានល្អជាតេស្តអនុញ្ញាតក្រៅផ្លូវការ។

ពិនិត្យការសម្រេច មិនប្រមូលតែវីដេអូអស្ចារ្យ

• ស្គាល់សញ្ញាមុនជ្រើសចម្លើយ។
• រក្សាលំនឹងពេលការពារនិងរៀបជំហរ។
• ប្រើសកម្មភាពបន្ទាប់តែពេលចម្ងាយនិងច្បាប់អនុញ្ញាត។

ដោយមានការយល់ព្រម វីដេអូហាត់ខ្លីអាចជួយប្រៀបធៀបអ្វីចង់ធ្វើនិងអ្វីបានធ្វើ។ ឈប់រូបមុនវាយ ពេលការពារ និងក្រោយរៀបជំហរ។ សួរថាកីឡាករស្គាល់សញ្ញា រក្សាលំនឹង និងមានជម្រើសបន្ទាប់ទេ។ កុំវាយតម្លៃលំហាត់ទាំងមូលតាមការតបដែលមើលទៅអស្ចារ្យ។ ការតបល្អក្រោយបើកការពារធំមិនចាំបាច់អាចលាក់បញ្ហាត្រូវកែ។

កត់គោលដៅអនុវត្តមួយសម្រាប់វគ្គបន្ទាប់។ អាចជាបង្វែរឱ្យតូច ដាក់ជើងបាំងត្រឡប់ឱ្យច្បាស់ ឬទុកផ្លូវចេញចំហៀង។ បញ្ចូលគោលដៅក្នុង ផែនការទាក់ទងជ្រុង ដោយពាក្យស្គាល់។ កីឡាករត្រូវយល់សញ្ញាមុនឮពេលប្រកួត។ ការងារបន្តស្ថិតក្នុង ផ្នែកបច្ចេកទេសគុនខ្មែរ។

សំណួរអំពីការហាត់ការពារ

ការពារគ្រប់លើកត្រូវបញ្ចប់ដោយវាយទេ?

មិនត្រូវទេ។ រៀបជំហរ ផ្លាស់ទៅទីតាំងល្អ ឬចេញពីការប្ដូរអាវុធអាចសមស្រប។ បង្រៀនជ្រើសតាមស្ថានភាព មិនបង្ខំគំរូតបគ្រប់លើក។

អ្នកថ្មីគួរហាត់ជាមួយការវាយពេញកម្លាំងទេ?

មិនគួរទេ។ ដំបូងបង្កើតការស្គាល់ ចលនា និងការគ្រប់គ្រង។ គ្រូជំនាញកែបន្តិចម្ដងៗ។ កម្លាំងមិនជំនួសការបង្រៀន ហើយត្រូវនៅក្នុងលក្ខខណ្ឌព្រមព្រៀង។

ចលនាការពារប្រដាល់ដៃប្រើសម្រាប់គុនខ្មែរដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ?

មិនមែនទេ។ វាផ្ដល់គ្រឹះ ប៉ុន្តែទាត់ ជង្គង់ កែង និងការចាប់កៀកប្ដូរចម្ងាយនិងហានិភ័យ។ ត្រូវកែចលនាតាមកីឡានិងច្បាប់កម្មវិធីជាក់លាក់។

វាស់ការរីកចម្រើនដោយមិនហាត់ប្រកួតខ្លាំងបានទេ?

មើលលំនឹងជាប់លាប់ ប្រតិកម្មឥតប្រយោជន៍ថយចុះ ស្គាល់សញ្ញា និងត្រឡប់ជំហរត្រឹមត្រូវ។ លំហាត់គ្រប់គ្រង ប៉ាវ និងជម្រើសកំណត់អាចបង្ហាញវា ដោយមិនទាមទារប្រកួតប៉ះក្បាល។

ប្រភពនិងដែនបច្ចេកទេស

គោលការណ៍រៀបចំយោងទៅ សៀវភៅគ្រូ England Boxing ធនធានការពារ Boxing Scotland និង សេចក្ដីសន្និដ្ឋានពេទ្យសង្វៀន។ ការកែទៅគុនខ្មែរនិងលំដាប់ហាត់ជាសំណើនិពន្ធសម្រាប់គ្រូជំនាញវាយតម្លៃ មិនមែនកម្មវិធីសហព័ន្ធសកលទេ។