រៀនគុនខ្មែរសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម និងស្ត្រីមកលេងបាត់ដំបង

ទំនុកចិត្តចាប់ផ្តើមពីការព្រមព្រៀងច្បាស់លាស់

អ្នកមិនចាំបាច់ចង់ក្លាយជាអ្នកប្រដាល់អាជីពទើបអាចរៀនគុនខ្មែរបានទេ។ ការហាត់លើកដំបូងអាចផ្តោតលើលំនឹង ការផ្លាស់ទី និងការដាល់ផ្ទាំងហ្វឹកហាត់ឱ្យត្រូវ។ ប្រាប់គ្រូជាមុនថាអ្នកចង់ស្គាល់វប្បធម៌ ធ្វើលំហាត់ប្រាណ កែលម្អបច្ចេកទេស ឬស្នាក់នៅហាត់យូរជាងនេះ។ មេរៀនគួរសមនឹងបទពិសោធន៍ពិត មិនមែនតម្រូវឱ្យធ្វើតាមអ្នកដែលហាត់ខ្លាំងបំផុតនៅក្បែរនោះទេ។

ទំព័រទំនាក់ទំនងរបស់ KKB ស្វាគមន៍ស្ត្រី អ្នកចាប់ផ្តើម និងភ្ញៀវអន្តរជាតិ។ ទំព័របទពិសោធន៍របស់ក្លឹបបញ្ជាក់ថាមិនមានថ្លៃហាត់ជាកាតព្វកិច្ច ហើយទទួលការរួមចំណែកដោយស្ម័គ្រចិត្ត។ ត្រូវទាក់ទងបញ្ជាក់ពេលវេលាមុនធ្វើដំណើរ។ ការអញ្ជើញតាមគេហទំព័រមិនស្មើនឹងការកក់រួចទេ។ ការចូលហាត់ក៏មិនមានន័យថាយល់ព្រមឱ្យថតរូបឬវីដេអូផ្សព្វផ្សាយឡើយ។

ជ្រើសរើសកម្រិតប៉ះទង្គិចដោយខ្លួនឯង

ការហាត់ដោយមិនប៉ះទង្គិចគ្នាជាជម្រើសពេញលេញសម្រាប់អ្នកថ្មី។ ការហាត់ជើង វាយស្រមោល វាយបាវ និងដាល់ផ្ទាំងដែលគ្រូកាន់ អាចបង្រៀនការសម្របសម្រួលដោយមិនតម្រូវឱ្យអ្នកផ្សេងវាយមកលើខ្លួន។ លំហាត់ជាគូត្រូវមានកិច្ចព្រមព្រៀងអំពីតួនាទី គោលដៅ ល្បឿន និងសញ្ញាបញ្ឈប់។ ការប្រកួតសាកល្បងមិនគួរក្លាយជាកិច្ចការដែលភ្ញៀវត្រូវធ្វើភ្លាមៗដោយមិនបានពិភាក្សា។

កំណត់សញ្ញាឈប់ឱ្យគ្រប់គ្នាយល់ដូចគ្នា

មុនលំហាត់ជាគូ សូមឱ្យគ្រូបង្ហាញសញ្ញាឈប់ ហើយឱ្យដៃគូទាំងពីរបញ្ជាក់ថាយល់។ បើការហាត់ខ្លាំងជាងកម្រិតដែលបានព្រមព្រៀង ត្រូវឈប់ហើយសួរគ្រូ។ កុំដោះស្រាយដោយវាយតបខ្លាំងជាងមុន។ ការប្តូរដៃគូឬត្រឡប់ទៅលំហាត់ម្នាក់ឯងគឺជាការកែសម្រួលសមហេតុផល មិនមែនជាការបរាជ័យទេ។

សំណួររបស់ភ្ញៀវស្ត្រីត្រូវការចម្លើយជាក់ស្តែង

ស្ត្រីដែលមកម្នាក់ឯងគួរទទួលបានការយកចិត្តទុកដាក់ផ្នែកបច្ចេកទេសដូចសិស្សផ្សេងទៀត។ សួរថាក្រុមហាត់សមនឹងអ្នកថ្មីឬទេ របៀបជ្រើសដៃគូយ៉ាងណា និងអាចរៀនជាក្រុមតូចឬឯកជនបានឬទេ។ អ្នកអាចប្រាប់ចំណូលចិត្តអំពីដៃគូ ការបង្ហាញដែលប៉ះរាងកាយ ឬកន្លែងប្តូរសម្លៀកបំពាក់ ដោយមិនចាំបាច់ពន្យល់រឿងផ្ទាល់ខ្លួន។

ជ្រើសសម្លៀកបំពាក់កីឡាដែលងាយលើកជង្គង់និងផ្លាស់ទី។ សួរអំពីស្បែកជើងនិងកន្លែងប្តូរខោអាវ ព្រោះក្លឹបនីមួយៗមិនមានបរិក្ខារដូចគ្នាទេ។ យកកន្សែងស្អាតនិងទឹកមក។ បើខ្ចីស្រោមដៃឬសម្ភារៈការពារ សួរអំពីទំហំ សភាព និងការសម្អាត។ បើមានបង់រុំដៃផ្ទាល់ខ្លួន សូមឱ្យគ្រូពិនិត្យរបៀបរុំមុនដាល់ផ្ទាំង។

រៀនចំណុចតិចឱ្យបានច្បាស់

មេរៀនដំបូងអាចផ្តោតលើជំហរ ការការពារ កណ្តាប់ដៃត្រង់ និងការត្រឡប់មកទីតាំងដើម។ ដាក់ជើង មើលគោលដៅ ធ្វើចលនា រួចស្តារលំនឹងដោយមិនផ្អៀងទៅមុខ។ ការធ្វើបានដដែលៗដោយគ្រប់គ្រងមានប្រយោជន៍ជាងល្បឿន។ សុំការកែតម្រូវមួយចំណុចម្តង ហើយសាកឡើងវិញយឺតៗ។

ប្រើការបង្ហាញពេលមានឧបសគ្គភាសា

បើមិនយល់ការពន្យល់ សុំមើលពីមុខនិងពីចំហៀង។ ធ្វើតាមយឺតៗឱ្យគ្រូពិនិត្យ។ កុំធ្វើជាយល់ពាក្យដែលមិនច្បាស់ ជាពិសេសពេលហាត់ជាគូ។ អាចកត់សំឡេងដែលគ្រូប្រើនិងន័យលំហាត់ក្នុងសៀវភៅតូច។ ពាក្យអង់គ្លេសនៅក្លឹបមួយមិនបញ្ជាក់ថាសាលាទាំងអស់ប្រើពាក្យដូចគ្នាទេ។

គោរពអាកាសធាតុនិងសភាពរាងកាយ

ការនឿយហត់ពីដំណើរនិងអាកាសធាតុមិនស៊ាំអាចធ្វើឱ្យលំហាត់ធម្មតាមានភាពលំបាក។ ប្រាប់គ្រូពីកម្រិតរបស់អ្នកហើយចាប់ផ្តើមស្រាល។ CDC ណែនាំឱ្យបង្កើនសកម្មភាពបន្តិចម្តងៗក្នុងអាកាសធាតុក្តៅ។ បើមានអារម្មណ៍ខ្សោយឬជិតសន្លប់ ត្រូវឈប់ទៅកន្លែងត្រជាក់ និងស្វែងរកជំនួយវេជ្ជសាស្ត្របើសង្ស័យជំងឺដោយកម្តៅ។

រៀបចំពេលផឹកទឹកនិងសម្រាកក្រោយហាត់ មិនគួរប្រញាប់ទៅដំណើរបន្ទាប់ភ្លាមៗ។ បើមានរបួសចាស់ មានផ្ទៃពោះ ឬបញ្ហាសុខភាព ត្រូវសុំយោបល់ពីអ្នកជំនាញសមស្រប។ មគ្គុទ្ទេសក៍ទូទៅមិនអាចវាយតម្លៃសមត្ថភាពរបស់មនុស្សម្នាក់បានទេ។ ទោះគ្មានការប៉ះទង្គិច ក៏លំហាត់ទាំងអស់មិនសមនឹងគ្រប់គ្នាឡើយ។

ចូលរួមសហគមន៍ដោយយកចិត្តទុកដាក់

ក្លឹបជាកន្លែងដែលសិស្សមូលដ្ឋានកំពុងរៀនតាមដំណាក់កាលរបស់ខ្លួន។ ទុកផ្លូវដើរនិងកន្លែងសម្ភារៈឱ្យទំនេរ រង់ចាំមុនចូលក្នុងទីធ្លាហាត់របស់អ្នកដទៃ ហើយកុំរំខានគ្រូពេលកំពុងមើលថែគូផ្សេង។ កុមារមិនមែនជាអ្នកសម្តែងសម្រាប់រូបអនុស្សាវរីយ៍ទេ។ សួរបុគ្គលិកមុនថត ហើយគោរពការបដិសេធ។

• បញ្ជាក់ការមកហាត់និងបទពិសោធន៍ជាមុន។
• ព្រមព្រៀងកម្រិតប៉ះទង្គិចនិងសញ្ញាឈប់។
• ជ្រើសគោលដៅបច្ចេកទេសដែលអាចធ្វើបាន។
• បំបែកការថតរូបពីការហាត់និងការជួយឧបត្ថម្ភ។
• ទុកសម្ភារៈឱ្យរួចរាល់សម្រាប់អ្នកបន្ទាប់។

កំណត់ជំហានបន្ទាប់ដែលមានប្រយោជន៍

នៅចុងម៉ោង សួរថាគួរចងចាំអ្វី និងត្រូវហាត់អ្វីពេលមកម្តងទៀត។ គ្រូអាចណែនាំឱ្យធ្វើមូលដ្ឋានដដែល ជំនួសការបន្ថែមបច្ចេកទេសស្មុគស្មាញ។ ពិភាក្សាជាក់លាក់អំពីលំនឹងក្រោយដាល់ ស្មាសម្រាក ឬការដើរមិនឆ្លងជើង។ បើចង់ជួយសម្ភារៈឬថវិកា សួរតម្រូវការបច្ចុប្បន្នដោយឡែកពីជម្រើសហាត់របស់អ្នក។

ការចូលរួមល្អធ្វើឱ្យអ្នកយល់លំហាត់ ហ៊ានសួរ និងមានទំនាក់ទំនងកាន់តែច្បាស់ជាមួយគុនខ្មែរ។ ទំនុកចិត្តកើតពីការបង្រៀនយកចិត្តទុកដាក់ ការប្រាស្រ័យស្មោះត្រង់ និងសិទ្ធិរីកចម្រើនតាមល្បឿនសមស្រប។