ជើងឯកគុនខ្មែរអាស៊ីនៅកាន់ថឺ៖ មេដាយនិងផ្លូវរបស់យុវជន

ជើងឯកទ្វីបដែលមានគោលបំណងខុសពីកម្មវិធីអាជីព

ជើងឯកគុនខ្មែរអាស៊ីលើកទីមួយស្ថិតក្នុងកម្មវិធីពីថ្ងៃទី១ ដល់ថ្ងៃទី៨ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ នៅទីក្រុងកាន់ថឺ ប្រទេសវៀតណាម។ ទីតាំងគឺសាលពហុមុខងារនៃមជ្ឈមណ្ឌលហ្វឹកហាត់និងប្រកួតកីឡាទីក្រុង។ មានប្រទេសចំនួន១១ចូលរួម។ សម្រាប់អ្នកគាំទ្រកម្ពុជាដែលធ្លាប់មើលកម្មវិធីទូរទស្សន៍មួយយប់ វាជាទម្រង់ផ្សេង៖ ប្រតិភូជាតិត្រូវប្រកួតជាច្រើនថ្ងៃ និងប្រមូលមេដាយតាមប្រភេទវិញ្ញាសា។

ការប្រកួតមេដាយ ខ្សែក្រវាត់អាជីព និងកម្មវិធីអញ្ជើញអន្តរជាតិអាចជួយគុនខ្មែរដូចគ្នា ប៉ុន្តែវាឆ្លើយសំណួរកីឡាខុសគ្នា។ មេដាយនៅកាន់ថឺបញ្ជាក់សមត្ថភាពក្នុងប្រភេទវិញ្ញាសានិងរចនាសម្ព័ន្ធជើងឯកនេះ។ វាមិនបង្កើតចំណាត់ថ្នាក់សកលដោយស្វ័យប្រវត្តិ ដែលអ្នកបានមេដាយទាំងអស់ខ្ពស់ជាងគូឯកអាជីពក្នុងទូរទស្សន៍ឡើយ។

តារាងមេដាយរបស់ប្រតិភូឈានមុខ

អាជ្ញាធរកីឡាវៀតណាមបានផ្សាយចំនួនខាងក្រោម ហើយ Cambodianess បានបញ្ជាក់ដាច់ដោយឡែកថាកម្ពុជាឈរលេខពីរជាមួយមេដាយ៧១។ គម្លាតមាសបីគ្រាប់រវាងកម្ពុជានិងម្ចាស់ផ្ទះជាចំណុចគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍។ ប៉ុន្តែការអានតារាងត្រូវគិតពីប្រភេទវិញ្ញាសា និងចំនួនអ្នកចូលរួម មិនមែនមើលតែចំនួនសរុបទេ។

នេះជាចំនួនរបស់ក្រុម មិនមែនប្រវត្តិប្រកួតអាជីពបុគ្គល។ តារាងមេដាយមិនប្រាប់ឈ្មោះគូប្រកួតគ្រប់គូ វិធីឈ្នះ ឬក្រុមអាយុទាំងអស់ទេ។ ព័ត៌មានទាំងនោះត្រូវយកពីសន្លឹកគូប្រកួត និងលទ្ធផលរបស់វិញ្ញាសានីមួយៗ។ ការរក្សាព្រំដែននេះធ្វើឱ្យលេខមានប្រយោជន៍ ដោយមិនដាក់អត្ថន័យលើសពីអ្វីដែលវាបញ្ជាក់។

ជ័យជម្នះកម្ពុជាដែលមានក្នុងសេចក្តីរាយការណ៍

ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍ចេញផ្សាយថ្ងៃទី៥ ខែកញ្ញា បានរាយឈ្មោះអ្នកឈ្នះមេដាយមាសក្នុងវគ្គផ្តាច់ព្រ័ត្រថ្ងៃមុន។ ក្នុងចំណោមពួកគេមាន ថន ចន្ធូ ក្រោម៥៩គីឡូក្រាម រុំ នាត ក្រោម៧១គីឡូក្រាម និង សៅ ស្រីណា ក្រោម៤៨គីឡូក្រាម។ អត្ថបទមិនបានប្រាប់ឈ្មោះគូប្រកួតឬវិធីឈ្នះរបស់បុគ្គលទាំងនេះ ដូច្នេះមិនគួរបន្ថែមដោយការស្មានទេ។

ការមានចន្លោះព័ត៌មានមិនបន្ថយតម្លៃមេដាយទេ។ ឈ្មោះ អាយុក្រុម និងគូប្រកួតអាចបំពេញនៅពេលសន្លឹកផ្លូវការមាន។ ប៉ុន្តែបើបង្កើតគូប្រកួតថ្មីដើម្បីធ្វើឱ្យតារាងមើលពេញ នោះនឹងធ្វើឱ្យប្រវត្តិរបស់អ្នកឈ្នះនិងអ្នកដែលត្រូវបានដាក់ឈ្មោះខុសរងផលប៉ះពាល់។ ភាពត្រឹមត្រូវចាប់ផ្តើមពីការទទួលស្គាល់អ្វីដែលដឹង និងអ្វីដែលមិនទាន់ដឹង។

ជម្រើសផ្តល់ឱកាសដល់យុវជន

បទពិសោធន៍ក្រៅសង្វៀនដែលធ្លាប់ស្គាល់

Cambodianess រាយថាកម្ពុជាបញ្ជូនកីឡាករ៦៤នាក់ ហើយប្រធានសហព័ន្ធលោក ខូវ ឆាយ បានសង្កត់លើការផ្តល់ឱកាសដល់យុវជននិងកីឡាករកំពុងអភិវឌ្ឍ។ គោលបំណងមិនត្រឹមតែប្រមូលតារាល្បីដើម្បីទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ទេ។ កម្មវិធីបានបើកឱកាសឱ្យបុរសនិងនារីវ័យក្មេងជួបគូបរទេស និងរៀនការប្រកួតក្នុងបរិយាកាសថ្មី។

ការធ្វើដំណើរ ការរង់ចាំវេន ការទំនាក់ទំនងជាមួយមន្ត្រី និងការសម្រាកតាមកាលវិភាគក្រុមសុទ្ធតែជាបញ្ហាសម្រាប់ការរៀបចំអន្តរជាតិ។ នេះជាចំណុចវិភាគទូទៅ មិនមែនការអះអាងថាកីឡាករណាម្នាក់មានបញ្ហាផ្ទាល់នៅកាន់ថឺទេ។ វាពន្យល់ថាហេតុអ្វីគ្រូអាចឱ្យតម្លៃបទពិសោធន៍ដែលគ្រប់គ្រងបានល្អ ទោះបីជាលទ្ធផលជាប្រាក់ជំនួសមាសក៏ដោយ។

ការប្រៀបធៀបក្រុមខ្លាំងដោយមិនបំផ្លើស

វៀតណាមមានមាសច្រើនជាងកម្ពុជាបីគ្រាប់។ គម្លាតនេះធ្វើឱ្យការប្រជែងគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ប៉ុន្តែមិនបញ្ជាក់ថាបច្ចេកទេសក្រុមទាំងពីរស្មើគ្នាគ្រប់ផ្នែកឡើយ។ ចំនួនមេដាយអាស្រ័យលើអ្នកចូលរួម វិញ្ញាសា និងផ្លូវក្នុងតារាងប្រកួត។ ដោយគ្មានលទ្ធផលគ្រប់គូ មិនអាចគណនាអត្រាឈ្នះរវាងប្រទេសទាំងពីរ ឬសន្និដ្ឋានថាគ្រប់វគ្គផ្តាច់ព្រ័ត្រជាកម្ពុជាទល់វៀតណាមបាន។

វត្តមានឥណ្ឌូនេស៊ីក្នុងតារាងឈានមុខបង្ហាញថាកម្មវិធីមិនមែនមានតែការប្រជែងរវាងប្រទេសពីរ។ កីឡាអន្តរជាតិដែលរឹងមាំត្រូវការគូប្រកួត គ្រូ និងសហគមន៍ហ្វឹកហាត់នៅប្រទេសជាច្រើន។ ការចូលរួមមិនធានាកម្រិតបច្ចេកទេសស្មើគ្នាភ្លាមទេ ប៉ុន្តែបង្កើតឱកាសឱ្យកម្រិតនោះកើនឡើងតាមពេលវេលា។

ថ្ងៃកម្មវិធីនិងចំនួនអ្នកចូលរួមត្រូវប្រើឱ្យត្រឹមត្រូវ

ចន្លោះថ្ងៃទី១ដល់ថ្ងៃទី៨ជារយៈពេលកម្មវិធីទាំងមូល មិនមែនមានន័យថាប្រកួតជាប់គ្នាប្រាំបីថ្ងៃទេ។ ការចុះឈ្មោះ ការមកដល់ និងសកម្មភាពរបស់ប្រតិភូអាចស្ថិតក្នុងរយៈពេលនោះ។ កាលបរិច្ឆេទវគ្គផ្តាច់ព្រ័ត្រនីមួយៗត្រូវយកពីសេចក្តីរាយការណ៍របស់វា។ ឧទាហរណ៍ខាងលើមានថ្ងៃទី៤ ព្រោះអត្ថបទថ្ងៃទី៥បញ្ជាក់ថាជាលទ្ធផលថ្ងៃមុន។

អាជ្ញាធរវៀតណាមប្រើចំនួន២៣៦សម្រាប់គ្រូនិងកីឡាកររួមគ្នា។ បើហៅថាកីឡាករ២៣៦នាក់ នោះជាការប្តូរអត្ថន័យប្រភព។ ការប្រៀបធៀបទំហំកម្មវិធីត្រូវបែងចែកចំនួនប្រតិភូពីចំនួនអ្នកឡើងប្រកួត។ ព័ត៌មានតូចៗបែបនេះជួយការពារភាពជឿជាក់របស់ជើងឯកបានល្អជាងការប្រើលេខធំដោយមិនច្បាស់។

• រក្សាប្រភេទវិញ្ញាសានិងឆ្នាំកម្មវិធីនៅក្បែរមេដាយរបស់យុវជន។
• បន្ថែមគូប្រកួតនិងវិធីឈ្នះតែនៅពេលមានប្រភពជាក់លាក់។
• វាយតម្លៃបទពិសោធន៍អន្តរជាតិជាមួយវិន័យ បច្ចេកទេស និងការរីកចម្រើនរយៈពេលវែង។

អ្វីដែលក្លឹបសហគមន៍អាចយកទៅគិត

កាន់ថឺបង្ហាញផ្លូវមួយក្រៅពីការប្រញាប់ទៅគូឯកអាជីព។ យុវជនអាចរៀនប្រកួតក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធ រៀនរស់ជាមួយប្រតិភូ និងនាំបទពិសោធន៍មកចែករំលែកនៅក្លឹបវិញ។ ការពិភាក្សាផ្លូវនេះមិនគួរសន្យាថាមនុស្សគ្រប់គ្នានឹងជាប់ជម្រើសជាតិទេ។ ប៉ុន្តែវាជួយឱ្យគ្រូនិងគ្រួសារមើលការរីកចម្រើនទូលំទូលាយជាងតែការឈ្នះមួយគូ។

អ្វីដែលច្បាស់បំផុតពីជើងឯកនេះគឺតារាងមេដាយ សមិទ្ធផលកម្ពុជាដែលមានឈ្មោះ និងគោលបំណងផ្តល់ឱកាសដល់អ្នកជំនាន់ក្រោយ។ វាជាផ្នែកនៃការពង្រីកគុនខ្មែរក្នុងអាស៊ី ដោយនៅតែត្រូវការលទ្ធផលលម្អិតឱ្យសាធារណជនងាយរកឃើញ។ ការរក្សាភស្តុតាងទាំងនេះឱ្យច្បាស់ជួយកីឡាករបន្តកសាងប្រវត្តិរបស់ខ្លួនបានត្រឹមត្រូវ។