អ៊ុំ រី បាន់៖ គ្រូប្រដាល់ខ្មែរនិងមរតកនៅឡុងប៊ីច

គ្រូប្រដាល់ដែលមានតម្លៃលើសពីលទ្ធផលប្រកួត

អ៊ុំ រី បាន់ ដែលមានឈ្មោះជាអក្សរឡាតាំងថា Oumry Ban ឬ Oum Ry Ban ជាបុគ្គលសំខាន់ក្នុងរឿងរ៉ាវប្រដាល់ខ្មែរនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ ការងាររបស់លោកនៅឡុងប៊ីច រដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា បានផ្តល់ឱ្យមនុស្សដែលរស់នៅឆ្ងាយពីកម្ពុជានូវកន្លែងរៀនក្បាច់ប្រដាល់ខ្មែរ។ មជ្ឈមណ្ឌល Long Beach Khmer Kickboxing Center បង្ហាញលោកជាស្ថាបនិកនិងគ្រូបង្វឹកធំ។ ប្រវត្តិនេះភ្ជាប់ការហ្វឹកហាត់ប្រចាំថ្ងៃនឹងការរក្សាវប្បធម៌ តាមរយៈមនុស្សម្នាក់ដែលធ្លាប់ឆ្លងកាត់ការបាត់បង់ ការផ្លាស់ទីលំនៅ និងការចាប់ផ្តើមជីវិតថ្មី។

តម្លៃរបស់លោកមិនអាស្រ័យតែលើរឿងជើងឯកទេ។ ក្លិបដែលបង្កើតនៅឆ្នាំ១៩៨៧ សិស្សដែលយកចំណេះដឹងទៅបង្រៀនបន្ត និងគ្រួសារដែលរក្សាសំឡេងរបស់លោកក្នុងសៀវភៅ សុទ្ធតែបង្ហាញមរតកមួយដែលនៅមានចលនា។ ក្បាច់គុនអាចបន្តបាន ព្រោះមានអ្នកមកហាត់ មានអ្នកកែចលនា និងមានអ្នកស្ម័គ្រចិត្តថែរក្សាកន្លែងឱ្យបើកជាប្រចាំ។

ពីកម្ពុជាមកកាន់សហគមន៍ថ្មី

សេចក្តីណែនាំរបស់អ្នកបោះពុម្ពជីវប្រវត្តិរបស់លោក បញ្ជាក់ថាលោកកើតនៅឆ្នាំ១៩៤៤ និងធំធាត់លើកោះមួយក្នុងទន្លេមេគង្គ ក្នុងគ្រួសារដែលប្រកបរបរចម្លាក់ប្រាក់។ បន្ទាប់ពីជីវិតជាអ្នកប្រដាល់ លោកបានរស់រានពីរបបខ្មែរក្រហម បាត់បង់សមាជិកគ្រួសារ និងចាកចេញពីកម្ពុជា។ ការរៀបរាប់ដោយសមាគមប្រវត្តិសាស្ត្រឡុងប៊ីច និងសេចក្តីរាយការណ៍របស់ VOA ភ្ជាប់ការមករស់នៅឡុងប៊ីចជាមួយឆ្នាំ១៩៨៦។ ក្លិបប្រដាល់ត្រូវបានបង្កើតនៅឆ្នាំបន្ទាប់។

ការរៀបរាប់ផ្សេងៗមានភាពមិនត្រូវគ្នាត្រង់អាយុពេលបានជើងឯកដំបូង និងឆ្នាំមកដល់អាមេរិក។ ចំណុចដែលច្បាស់ជាងគេគឺការប្រែក្លាយបទពិសោធន៍ប្រដាល់នៅកម្ពុជាទៅជាការងារបង្រៀននៅកាលីហ្វ័រញ៉ា។ សិស្សមិនមានតែជនជាតិខ្មែរទេ ប៉ុន្តែរួមមានកូនចៅគ្រួសារចំណាកស្រុក និងអ្នកដែលមិនមានទំនាក់ទំនងគ្រួសារជាមួយកម្ពុជា។ ក្លិបក្លាយជាកន្លែងដែលបទពិសោធន៍ខុសៗគ្នាជួបគ្នាតាមរយៈការហ្វឹកហាត់។

ការងារគ្រូជាដំណាក់កាលជីវិតដ៏សំខាន់

កេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់អតីតជើងឯកអាចទាក់ទាញមនុស្សឱ្យចូលមកលើកដំបូង ប៉ុន្តែការបន្តរៀនអាស្រ័យលើអ្វីដែលកើតឡើងក្នុងថ្នាក់។ គ្រូត្រូវស្តាប់ កែចលនា និងធ្វើឱ្យអ្នកថ្មីមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនអាចរៀនបាន។ ជំនាញក្នុងការឈ្នះគូប្រកួតមិនដូចគ្នាទាំងស្រុងនឹងជំនាញបង្រៀនទេ។ ប្រវត្តិវែងរបស់ក្លិបអ៊ុំ រី បង្ហាញថាការបង្រៀនមានតម្លៃផ្ទាល់ខ្លួន ក្នុងការបន្តចំណេះដឹងពីមនុស្សមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់។

ដំណាក់កាលសំខាន់ៗដែលមានប្រភព

កន្លែងហាត់ជាមួយគោលបំណងសង្គម

សមាគមប្រវត្តិសាស្ត្រឡុងប៊ីចដាក់អ៊ុំ រី ក្នុងកម្រងប្រវត្តិជនជាតិខ្មែរអាមេរិក ហើយរំលឹកដល់ការងារជួយទប់ស្កាត់យុវជនមិនឱ្យចូលក្រុមអន្ធពាល។ សារព័ត៌មាន Long Beach Post ក៏រាយការណ៍ថាក្លិបធ្លាប់បង្រៀនយុវជនដែលស្ថិតក្រោមការត្រួតពិនិត្យអាកប្បកិរិយាក្នុងទសវត្សរ៍១៩៩០។ ប្រវត្តិនេះបង្ហាញតួនាទីសហគមន៍ដោយមិនមានន័យថាកីឡាអាចដោះស្រាយគ្រប់បញ្ហាសង្គមដោយខ្លួនឯងឡើយ។

ការហាត់ទៀងទាត់ផ្តល់នូវការរំពឹងទុកច្បាស់លាស់៖ មកតាមពេល ស្តាប់ ហាត់ជាមួយដៃគូ និងត្រឡប់មកវិញ។ ជំនឿលើគ្រូកើតពីភាពជាប់លាប់។ គ្រូមិនត្រឹមបង្រៀនរបៀបប្រើកម្លាំងទេ តែបង្រៀនព្រំដែននៃការប្រើកម្លាំងនោះផង។ ការគោរពដៃគូ និងការទទួលការកែតម្រូវធ្វើឱ្យកន្លែងហាត់មានន័យលើសពីការបញ្ចេញញើស។

ការទទួលសិស្សពីមជ្ឈដ្ឋានខុសៗគ្នាក៏ពង្រីកន័យនៃការថែរក្សាមរតក។ ប្រដាល់សេរីមិនបាត់ឫសខ្មែរពេលអ្នកក្រៅចូលមករៀនទេ បើប្រវត្តិរបស់វាត្រូវបានពន្យល់ និងអ្នកបន្តចំណេះដឹងទទួលការគោរព។ សម្រាប់សិស្សខ្លះ ការជួបអ៊ុំ រី ជាការជួបមនុស្សដែលមានបទពិសោធន៍កម្ពុជាផ្ទាល់។ ការភ្ជាប់បែបនេះធ្វើឱ្យប្រវត្តិសាស្ត្រមានមុខមាត់ និងសំឡេង។

ក្រុមគ្រូនិងគ្រួសារជួយបន្តការងារ

VOA បានរៀបរាប់ Ron Smith ជាអ្នកជួយបង្រៀននៅឆ្នាំ២០០៩ ហើយសេចក្តីរាយការណ៍ឆ្នាំ២០២១ ហៅលោកថាជាសហម្ចាស់និងគ្រូបង្វឹក។ គេហទំព័រក្លិបបច្ចុប្បន្នក៏បង្ហាញគ្រូផ្សេងៗ និងថ្នាក់សម្រាប់អាយុខុសគ្នា។ សាលាដែលដំណើរការយូរត្រូវការមនុស្សច្រើនសម្រាប់ទទួលសិស្សថ្មី គ្រប់គ្រងថ្នាក់ និងបន្តការណែនាំ។ ការមានស្ថាបនិកល្បីមិនអាចជំនួសការងារប្រចាំថ្ងៃរបស់ក្រុមទាំងមូលបានទេ។

កូនស្រីរបស់លោក Zochada Tat បានសហការជាមួយ Addi Somekh រៀបចំសៀវភៅជីវប្រវត្តិដែលចេញនៅខែធ្នូ២០២២។ អ្នកបោះពុម្ពរៀបរាប់ការកត់ត្រាសំឡេង បកប្រែ និងដំណើរត្រឡប់កម្ពុជាជាមួយឪពុកក្នុងឆ្នាំនោះ។ សៀវភៅរក្សាការចងចាំ និងទំនាក់ទំនងគ្រួសារដែលមិនអាចយល់បានតាមតារាងលទ្ធផលប្រកួត។ វាផ្តល់កន្លែងឱ្យសំឡេងរបស់មនុស្សម្នាក់ដែលធ្លាប់ឆ្លងកាត់ទាំងសង្វៀន និងការបាត់បង់។

សហគមន៍ក្រោយអគ្គិភ័យ

Long Beach Post រាយការណ៍ថាភ្លើងដែលកើតនៅក្បែរក្លិបបានរាលដាលមកដល់ទីតាំងហាត់នៅថ្ងៃទី២៧ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២១។ គ្រោះថ្នាក់នេះកើតក្នុងពេលដែលជំងឺរាតត្បាតបានធ្វើឱ្យការដំណើរការលំបាករួចទៅហើយ។ សេចក្តីរាយការណ៍ផ្តោតលើការខូចខាត ការស្នើសុំជំនួយ និងភាពមិនប្រាកដប្រជាអំពីការបើកវិញ។ ការឆ្លើយតបរបស់សិស្សនិងអ្នកជិតខាងបង្ហាញថាក្លិបជាកន្លែងដែលមានទំនាក់ទំនងជីវិតពិត។

សេចក្តីរាយការណ៍ឆ្នាំនោះហៅអ៊ុំ រី ថាបានចូលនិវត្តន៍ ខណៈគេហទំព័របច្ចុប្បន្ននៅតែបង្ហាញតួនាទីគ្រូធំ។ ការដឹកនាំសាលា ការបង្រៀនម្តងម្កាល និងការគ្រប់គ្រងគ្រប់ថ្នាក់មិនមែនជារឿងដូចគ្នា។ អ្នកដែលចង់រៀនជាមួយលោកផ្ទាល់គួរទាក់ទងក្លិបជាមុន។ ការបញ្ជាក់នេះជួយឱ្យការគោរពប្រវត្តិរបស់លោកដើរជាមួយការយល់ពីកាលវិភាគពិត។

ត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ការទៅជួបក្លិប

• បញ្ជាក់ទីតាំងនិងវិធីទទួលអ្នកចូលហាត់ថ្មីមុនធ្វើដំណើរ។
• ប្រាប់គោលបំណងរបស់ខ្លួនថាចង់ហាត់សុខភាព បច្ចេកទេស ឬត្រៀមប្រកួត។
• សួរថាគ្រូណាជាអ្នកគ្រប់គ្រងថ្នាក់ដែលបានជ្រើសរើស។
• ស្វែងយល់ប្រវត្តិគ្រូដោយគោរពពេលវេលានិងជីវិតឯកជនរបស់លោក។

ក្លិបបង្ហាញអាសយដ្ឋាន 1038 East Anaheim Street នៅឡុងប៊ីច។ ប៉ុន្តែមរតកសំខាន់ជាងអាសយដ្ឋានគឺទំនាក់ទំនងរវាងគ្រូខ្មែរ សិស្សជាច្រើនជំនាន់ និងសហគមន៍ដែលទទួលយកចំណេះដឹងប្រដាល់ជាផ្នែកនៃប្រវត្តិរបស់ខ្លួន។ ការងាររបស់អ៊ុំ រី បង្ហាញថាការបន្តគុនខ្មែរអាចកើតឡើងឆ្ងាយពីស្រុកកំណើត តាមរយៈការជួបគ្នានិងការហាត់ដោយមានរបៀបរៀបរយ។