នួន សូរិយា៖ ពីសង្វៀនទៅការបង្វឹកនិងការងារនៅជ្រុង

បទពិសោធន៍ប្រកួតដែលក្លាយជាចំណេះដឹងសម្រាប់អ្នកដទៃ

នួន សូរិយា មានកន្លែងក្នុងប្រវត្តិគុនខ្មែរទាំងជាអ្នកប្រដាល់ គ្រូ និងអ្នកជួយនៅជ្រុងសង្វៀន។ របាយការណ៍ឆ្នាំ២០០៩ បានបង្ហាញថាលោកធ្វើការជាគ្រូនៅ Angkor Youth Boxing Club។ ព័ត៌មានឆ្នាំ២០១០ បានដាក់ឈ្មោះលោកនៅជ្រុងរបស់ Giovanni Ciervo។ ក្រោយមក បទសម្ភាសជាភាសាខ្មែរបានរក្សាទុកមតិរបស់លោកអំពីបច្ចេកទេស និងវិន័យក្រោយទៅរស់នៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ ទាំងនេះជាដំណាក់កាលខុសៗគ្នានៃការបន្តចំណេះដឹង។

ក្នុងប្រភពអក្សរឡាតាំង ឈ្មោះលោកក៏មានទម្រង់ Noun Soriya និង Nuon Sorya។ ដើម្បីយល់ពីលោកជាគ្រូ គេអាចមើលសកម្មភាពជាក់លាក់ ដូចជាការវាយតម្លៃគូប្រកួត ការទទួលស្គាល់ការប្រែប្រួលនៃកម្លាំង និងការសម្រេចចិត្តសម្រាប់កីឡាករម្នាក់ទៀត។ អត្ថបទនេះសិក្សាតួនាទីប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងនោះ និងមតិក្រោយមក មិនមែនជាការប្រកាសពីសាលាបង្វឹកសាធារណៈនៅអាមេរិកបច្ចុប្បន្នទេ។

ការងារដែលភ្ជាប់ជាមួយក្លិបជាច្រើន

ក្នុងខែមិថុនា ឆ្នាំ២០០៩ Phnom Penh Post បានពណ៌នាលោកថាជាអ្នកកំពង់ចាមដែលប្រកួតឱ្យក្លិបក្រសួងមហាផ្ទៃ។ ព័ត៌មានក៏បាននិយាយពីក្លិបរបស់លោកឈ្មោះ Samrek Reachsey Bangkrab Kroeung-Nhean ដែលភ្ជាប់ជាមួយផ្នែកប្រឆាំងគ្រឿងញៀននៃក្រសួង។ ឈ្មោះត្រូវបានបកស្រាយដោយប្រើរូបភាពសំឡេងសិង្ហប្រឆាំងគ្រឿងញៀន។ នេះបង្ហាញបរិបទស្ថាប័ននិងសហគមន៍ក្នុងពេលនោះ។

មួយខែក្រោយ អ្នកសារព័ត៌មានបានសម្ភាសលោកនៅពេលកំពុងបង្វឹកក្នុង Angkor Youth Boxing Club។ ទំនាក់ទំនងទាំងពីរបង្ហាញភាពខុសគ្នារវាងការតំណាងក្លិបក្នុងការប្រកួត ការមានគម្រោងផ្ទាល់ខ្លួន និងការបង្រៀននៅទីធ្លាផ្សេង។ រឿងរ៉ាវមិនចាំបាច់ត្រូវកាត់ឱ្យនៅសល់ក្លិបតែមួយទេ។ តម្លៃរបស់វាគឺការមើលឃើញអ្នកមានបទពិសោធន៍ចែករំលែកចំណេះដឹង ខណៈខ្លួននៅតែប្រកួត។

ការមើលឃើញដែលបែងចែកជំនាញពីកម្លាំង

មុនជួប Bheut Kam នៅឆ្នាំ២០០៩ សូរិយា បានប្រៀបធៀបចំណុចខ្លាំងរបស់ពួកគេយ៉ាងច្បាស់។ លោកមានទំនុកចិត្តលើកណ្ដាប់ដៃរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែទទួលស្គាល់ការចាប់កៀក និងកម្លាំងអត់ធន់របស់គូប្រកួតវ័យក្មេង។ មតិនេះជាការវាយតម្លៃមុនឡើងសង្វៀន។ វាបង្ហាញការបែងចែករវាងបច្ចេកទេស អាយុ និងស្ថានភាពរាងកាយ ជំនួសឱ្យការយកកេរ្តិ៍ឈ្មោះធ្វើជាចម្លើយសម្រាប់គ្រប់បញ្ហា។

ចំណេះដឹងមិនលុបតម្រូវការរាងកាយទេ

គ្រូដែលអាចទទួលស្គាល់ដែនកំណត់របស់ខ្លួន អាចពន្យល់ឱ្យសិស្សយល់ពីទំនាក់ទំនងរវាងបទពិសោធន៍និងការត្រៀមខ្លួន។ ការមើលឃើញឱកាសមួយ និងការមានកម្លាំងអនុវត្តនៅពេលនោះ មិនមែនជារឿងដូចគ្នាទាំងស្រុង។ សូរិយា បានប្រៀបធៀបធនធានបច្ចេកទេសជាមួយបន្ទុករាងកាយ។ នេះជាការគិតដែលជួយឱ្យការហាត់មានគោលដៅ មិនមែនជាការសន្និដ្ឋានថាអាយុតែមួយកំណត់អ្នកឈ្នះ។

ទំនាក់ទំនងរបស់លោកជាមួយ មាស សុខគ្រី បន្ថែមទិដ្ឋភាពមួយទៀត។ ក្នុងខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០០៩ អត្ថបទអំពីការត្រឡប់របស់លោកបានហៅ សុខគ្រី ថាជាគ្រូរយៈពេលយូរ និងរៀបរាប់គោលដៅប្រើកណ្ដាប់ដៃពេលត្រៀមជួប Pao Puot។ សូរិយា អាចបង្រៀនអ្នកផ្សេង ហើយនៅតែទទួលការណែនាំសម្រាប់ការប្រកួតខ្លួនឯង។ នេះបង្ហាញថាតួនាទីជាគ្រូមិនបញ្ចប់ការរៀនទេ។

ការទទួលខុសត្រូវនៅជ្រុងសង្វៀន

របាយការណ៍ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១០ អំពី Giovanni Ciervo ទល់នឹង ទូច វីរៈ បានកំណត់ សូរិយា ជាអ្នកជួយនៅជ្រុងរបស់កីឡាករអ៊ីតាលី។ អត្ថបទបានរៀបរាប់ថាលោកសុំកន្សែងក្រោយ Ciervo ដួល។ នេះជាឈុតជាក់លាក់ដែលបទពិសោធន៍របស់អ្នកប្រដាល់ត្រូវបានប្រើសម្រាប់សង្កេតអ្នកដទៃ និងឆ្លើយតបពេលស្ថានភាពរបស់កីឡាករនោះកាន់តែពិបាក។

ភាពខុសគ្នារវាងអ្នកប្រកួតនិងអ្នកជួយមានសារៈសំខាន់។ កីឡាករអាចផ្ដោតលើការបន្ត ខណៈអ្នកនៅជ្រុងត្រូវរក្សាការមើលឃើញទូលំទូលាយថាការបន្តនៅតែសមរម្យឬទេ។ ចំណេះដឹងទាក់ទងគ្នា ប៉ុន្តែទីតាំងសម្រេចចិត្តផ្លាស់ប្ដូរ។ ឧទាហរណ៍របស់ Ciervo បង្ហាញការផ្ទេរបទពិសោធន៍ពីការប្រយុទ្ធដោយខ្លួនឯង ទៅការទទួលខុសត្រូវចំពោះសុខុមាលភាពអ្នកប្រដាល់ម្នាក់ទៀត។

ជីវិតនៅអាមេរិក និងការគិតក្រោយអាជីពប្រកួត

បទសម្ភាសរបស់ថ្មីៗក្នុងខែតុលា ឆ្នាំ២០២២ រាយការណ៍ថា សូរិយា បានបញ្ចប់អាជីពប្រកួតប្រហែលឆ្នាំ២០១៥ ហើយក្រោយមកទៅរស់នៅអាមេរិក។ នៅពេលសម្ភាស ការងារក្រៅវិស័យកីឡាបានកាត់បន្ថយពេលផ្សព្វផ្សាយគុនខ្មែរ ប៉ុន្តែលោកនៅបន្តតាមដាន។ ព័ត៌មាននេះបង្ហាញការផ្លាស់ប្ដូរជីវិតការងារពិតប្រាកដ ដែលស្មុគស្មាញជាងរូបភាពថាអ្នកចូលនិវត្តន៍គ្រប់គ្នានឹងមានសាលាធំភ្លាមៗ។

លោកបានជំរុញឱ្យយុវជនកំណត់គោលដៅ និងគោរពវិន័យ។ លោករំលឹកការហាត់ជាមួយកីឡាករប្រដាល់សកលជម្រើសជាតិ និងពន្យល់ពីអ្វីដែលលោកយល់ថាបានជួយការគេចនិងកណ្ដាប់ដៃ។ មតិនេះភ្ជាប់ការចងចាំជាមួយដំបូន្មាន។ តម្លៃរបស់វាមិនស្ថិតនៅការចម្លងម៉ោងហាត់ពីអតីតកាលទាំងស្រុងទេ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅការយល់ថាការរៀនបច្ចេកទេសត្រូវភ្ជាប់ការខិតខំ និងការជ្រើសរើសរបៀបរស់នៅ។

ការធ្វើការក្រៅកីឡាមិនលុបចំណេះដឹងនោះទេ។ វាផ្ដល់ទីតាំងថ្មីសម្រាប់មើលអាជីពដែលបានឆ្លងកាត់។ លោកអាចគិតអំពីអ្វីដែលមានតម្លៃ និងអ្វីដែលគួរបញ្ជូនទៅអ្នកវ័យក្មេង ដោយមិនមែនត្រៀមតែការប្រកួតបន្ទាប់របស់ខ្លួន។ ការបន្តគិតនិងចែករំលែកបែបនេះក៏ជាផ្នែកមួយនៃមរតករបស់គ្រូ។

ដំណាក់កាលនៃការបន្តចំណេះដឹង

ចំណេះដឹងបីដែលភ្ជាប់គ្នា

• ការប្រកួតផ្ដល់បទពិសោធន៍ផ្ទាល់ពីចង្វាក់ កម្លាំង និងគូប្រកួត។
• ការបង្រៀនទាមទារឱ្យសម្របបទពិសោធន៍ទៅមនុស្សដែលមានសមត្ថភាពខុសគ្នា។
• ការងារនៅជ្រុងទាមទារការសម្រេចចិត្តរហ័សសម្រាប់អ្នកដទៃ។

ដំណើររបស់ សូរិយា បង្ហាញថាការបន្តចំណេះដឹងអាចកើតឡើងច្រើនទម្រង់។ វារួមមានការបង្រៀនក្នុងក្លិបដែលមានស្រាប់ ការជួយអ្នកប្រដាល់អន្តរជាតិ និងការគិតអំពីគុនខ្មែរពីប្រទេសផ្សេង។ បទពិសោធន៍មិនត្រូវនៅត្រឹមលទ្ធផលរបស់អ្នកដែលបានទទួលវាទេ។ វាអាចមានប្រយោជន៍ថ្មីនៅពេលត្រូវបានចែករំលែក។