ដំណើរបាត់ដំបងបីថ្ងៃ៖ រថភ្លើងឫស្សីនិងគុនខ្មែរ

ស្គាល់ទីក្រុងដោយមិនប្រញាប់ប្រញាល់

ដំណើរបាត់ដំបងមានអត្ថន័យជាងមុន នៅពេលអ្នកទុកពេលឱ្យខ្លួនស្គាល់ទីក្រុង និងជីវិតអ្នកស្រុក។ ផ្លូវតាមមាត់ស្ទឹង ទេសភាពជនបទ និងក្លឹបប្រដាល់សហគមន៍ បង្ហាញខេត្តនេះពីមុំខុសៗគ្នា។ រយៈពេលបីថ្ងៃអាចភ្ជាប់បទពិសោធន៍ទាំងនេះបាន ដោយមិនចាត់ទុកការហ្វឹកហាត់ជាកន្លែងថតរូបដែលត្រូវប្រញាប់ទៅឱ្យទាន់។ ផែនការនេះជាយោបល់ មិនមែនកញ្ចប់ទេសចរណ៍មានម៉ោងថេរទេ។

មគ្គុទ្ទេសក៍ទេសចរណ៍ខេត្តបាត់ដំបងណែនាំមាត់ស្ទឹងសង្កែ ផ្លូវចាស់ៗ ប្រាសាទបាណន់ រថភ្លើងឫស្សី និងភ្នំសំពៅ។ កន្លែងនីមួយៗមានតម្រូវការធ្វើដំណើរ និងការដើរខុសគ្នា។ មុនចេញដំណើរ គួរបញ្ជាក់ទីតាំងពិត យានជំនិះ និងស្ថានភាពបើកទទួលភ្ញៀវ ជាពិសេសនៅពេលឈ្មោះកន្លែងដូចគ្នាត្រូវបានប្រើដោយអ្នកផ្ដល់សេវាច្រើន។

ថ្ងៃទីមួយ៖ ចាប់ផ្ដើមពីជីវិតក្នុងក្រុង

ទុកថ្ងៃដំបូងសម្រាប់សម្រាកពីការធ្វើដំណើរ និងដើរស្គាល់មាត់ស្ទឹង ផ្ទះហាងចាស់ៗ និងអាហារមូលដ្ឋាន។ ការដើរជាមួយអ្នកណែនាំអាចផ្ដល់បរិបទស្ថាបត្យកម្ម និងវប្បធម៌ ប៉ុន្តែត្រូវបញ្ជាក់កន្លែងជួបនិងពេលវេលា។ ផ្ទះ វត្ត និងហាងដែលកំពុងធ្វើការ មិនមែនជាឆាកថតរូបដែលអ្នកអាចចូលដោយគ្មានការអនុញ្ញាតទេ។

បញ្ជាក់ការមកក្លឹបតាំងពីដំបូង

ទាក់ទងក្លឹបក្នុងថ្ងៃដំបូង ដោយប្រាប់បទពិសោធន៍ ចំនួនមនុស្ស ភាសាដែលងាយយល់ និងថាចង់សង្កេតឬចូលហាត់។ អ្នកទើបចាប់ផ្ដើម អ្នកមានបទពិសោធន៍ និងគ្រួសារមានកូន ត្រូវការការរៀបចំខុសគ្នា។ សួរថាត្រូវយកអ្វីមក និងពេលដែលគ្រូទំនេរណែនាំ។ ការហាត់ឥតគិតថ្លៃសម្រាប់យុវជនខ្មែរ មិនស្មើនឹងលក្ខខណ្ឌសម្រាប់មេរៀនឯកជនគ្រប់ប្រភេទទេ។

ថ្ងៃទីពីរ៖ ជ្រើសផ្លូវជនបទមួយដែលសមស្រប

សម្រាប់រថភ្លើងឫស្សី ត្រូវសួរអ្នកបើកបរថាចេញពីចំណុចណា។ មគ្គុទ្ទេសក៍ខេត្តពិពណ៌នាផ្លូវដែលរៀបចំសម្រាប់ភ្ញៀវនៅជិតបាណន់ ប៉ុន្តែមិនអាចសន្មតថារថភ្លើងឫស្សីគ្រប់កន្លែងមានផ្លូវដូចគ្នាទេ។ សួរពីការដំណើរការ និងតម្លៃបច្ចុប្បន្នដោយផ្ទាល់។ អ្នកចង់សម្រាកអាចជ្រើសតែទីតាំងជនបទមួយ ជំនួសការបំពេញបញ្ជីឱ្យបានច្រើន។

ប្រាសាទបាណន់នៅលើភ្នំ និងភ្នំសំពៅផ្ដល់បទពិសោធន៍ខុសគ្នា។ ភ្នំសំពៅមានទីតាំងសាសនា កន្លែងរំលឹកប្រវត្តិសោកនាដកម្ម និងឱកាសមើលប្រចៀវចេញនៅពេលល្ងាច។ ត្រូវគោរពទីកន្លែងរំលឹក និងធ្វើតាមការណែនាំមូលដ្ឋាន។ ពេលសត្វចេញមិនអាចធានាបាន ហើយការមើលពេលថ្ងៃលិចត្រូវមានផែនការត្រឡប់។ ស្បែកជើងសមរម្យ ទឹក និងការពារកម្ដៅ សំខាន់ជាងការបន្ថែមកន្លែងមួយទៀត។

គិតពីកម្លាំងសម្រាប់ថ្ងៃហ្វឹកហាត់

ការឡើងជណ្ដើរ នៅក្រោមថ្ងៃ និងធ្វើដំណើរយូរ អាចធ្វើឱ្យនឿយហត់ ទោះមិនបានហាត់កីឡាក៏ដោយ។ បើថ្ងៃបន្ទាប់ចង់ហាត់ប្រដាល់ គួរបន្ថយការដើរ ឬជ្រើសសង្កេតការហាត់ប៉ុណ្ណោះ។ សមត្ថភាពទ្រាំកម្ដៅខុសគ្នាតាមមនុស្ស ហើយគ្មានអ្នកណាគួរត្រូវបង្ខំឱ្យហាត់ពេលមិនស្រួលខ្លួន។ គ្រួសារអាចបែងចែកសកម្មភាពឱ្យសមនឹងសមាជិកម្នាក់ៗ។

ថ្ងៃទីបី៖ ចូលក្លឹបក្នុងនាមជាភ្ញៀវនិងអ្នករៀន

ប្រើទំព័របទពិសោធន៍នៅក្លឹបដើម្បីចាប់ផ្ដើមរៀបចំការមកជួប។ ការណែនាំដំបូងអាចផ្ដោតលើជំហរ ការផ្លាស់ទី និងលំហាត់ដែលគ្រូគ្រប់គ្រងតាមកម្រិត។ មិនត្រូវសន្មតថាត្រូវប៉ះទង្គិចគ្នាទើបចាត់ទុកថាបានហាត់ទេ។ ប្រាប់អំពីរបួសចាស់ និងសុំលំហាត់ស្រាលនៅពេលចាំបាច់។ ការមើលយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ក៏មានតម្លៃដែរ។

• មកតាមពេលព្រមព្រៀង និងធ្វើតាមការណែនាំអំពីសម្លៀកបំពាក់និងសម្ភារៈ។
• សុំការអនុញ្ញាតមុនថតឬផ្សព្វផ្សាយរូបភាពអ្នកហាត់ ជាពិសេសកុមារ។
• រក្សាទីហាត់ឱ្យទំនេរ និងកុំរំខានអ្នកកំពុងត្រៀមប្រកួត។
• ទុកពេលបន្ថយកម្ដៅរាងកាយ បរិភោគអាហារ និងធ្វើដំណើរត្រឡប់។
• ពិភាក្សាការជួយសម្ភារៈតាមក្លឹប ដោយមិនសន្យាដោយផ្ទាល់ជាមួយកុមារ។

អ្នកធ្វើដំណើរម្នាក់ឯងគួរបញ្ជាក់យានជំនិះត្រឡប់ គូស្វាមីភរិយាអាចជ្រើសកម្រិតហាត់ខុសគ្នា ហើយគ្រួសារគួរបញ្ជាក់សកម្មភាពសមនឹងអាយុ។ អ្នកហាត់ក្បាច់គុនផ្សេងគួរចូលមកដោយចង់រៀន ជំនួសការទាមទារឱ្យគ្រូធ្វើតាមទម្លាប់របស់ខ្លួន។ ការមកដល់បាត់ដំបងមិនធានាថាមានការប្រកួត ឬគ្រូជាក់លាក់នៅថ្ងៃនោះទេ។

សម្រាប់ការជួបផ្នែកកីឡាក្នុងដំណើរនេះ សូមរៀបចំមកក្លឹបគុនខ្មែរខេខេប៊ីបាត់ដំបង ដែលលោក រ៉ូប៊ែរ ហ្គ្រេហ្គ័រ បានបង្កើតនិងបង្វឹក។ ក្លឹបសហគមន៍មិនរកប្រាក់ចំណេញនេះជួយយុវជនខ្វះឱកាសដោយឥតគិតថ្លៃ ហើយផ្ដល់ឱកាសឱ្យភ្ញៀវយល់ពីការហ្វឹកហាត់មូលដ្ឋាន ដោយគោរពពេលរៀននិងសេចក្ដីថ្លៃថ្នូររបស់អ្នកហាត់។